وعده و وعید جیب بیکاران را پر نمی کند/روند منفی اشتغال در دولت تدبیر و امید

امروز با جمعیت همان کودکانی مواجه هستیم که به سن شغل و فعالیت های اجتماعی رسیده و به جوانان برومندی مبدل شده اند. حال این جوانان برای شرکت و حضور در جامعه نیاز مند شغل و کار هستند.

ایجاد شغل و کمک به رفع و کاهش بیکاری یکی از مواردی است که جزو وظایف دولت ها محسوب می شود. حسن روحانی هم در وعده های انتخاباتی خود بر این مهم تاکید کرده و عنوان کرده بود: «کشور بزرگ ایران نباید این همه بی‌کار داشته باشد، در طول هشت سال گذشته فقط 500 هزار شغل در کشور ایجاد شده که در شأن ملت ایران نیست. بیکاری را در مرحله نخست کاهش و در محله‌ی بعد در اندازه عادی بین‌المللی قرار می دهیم، نخستین قدم، مهار بیکاری است و در مرحله دوم هم در این کشور به جای نفاق و فاصله، باید فعالیت اقتصادی، فرهنگی و سیاسی کشور بازگردد».

رفع معضل بیکاری؛ اندر خم یک کوچه

اما به نظر می رسد با گذشت سه سال از عمر دولت یاز دهم هنوز دولت نتوانسته به این معضل بپردازد و آن را حل کند. اکنون  سه سال است که خانواده های ایرانی منتظر تدبیر دولت یازدهم برای رفع مشکل بیکاری هستند ولی به باور کارشناسان امر و آن چیزی که آمارها نشان می‌دهد، دولت نه تنها نتوانسته این معضل را حل کند که سیر نزولی آمار بیکاری در دولت یازدهم مشهود است.

«محمد صالح جوکار»، عضو سابق کمیسیون امنیت ملی مجلس شورا یاسلامی می گوید: هنوز ما تشخیص ندادیم اولویت کشور ما چیست؟ هنوز سیل عظیمی از جوانان ما متأسفانه فاقد شغل هستند. مشکلات جدی داریم کارخانه جات، واحدهای تولیدی تعطیل شدند و عده ای بیکار شدند و اینها به نوبه خود هم تأثیر در مسأئل اقتصاد خانواده دارد و هم تأثیر روانی بر زندگی مردم دارد.

وی معتقد است؛ اگر اولویت یک را بر روی اشتغال در کشور می گذاشتیم امروز وضعیت ما در رفع اشتغال خیلی بهتر از آنچه که شاهد هستیم، بود. نرخ بیکاری در حال افزایش است خوب جوانانی که تحصیل کردند و حق دارند، زحمت کشیدند و بعد از سال ها تحصیل می خواهند زندگی خود را سرو سامان بدهند متأسفانه فاقد شغل هستند.

اکنون طبق آنچه از آمار ها بر می آید طبق شواهد، مرکز امار ایران نرخ بیکاری کل نسبت به سال نود و چهار، 4/0 افزایش یافته است و طبق آخرین آمار در سال نود و چهار نرخ بیکاری  11/0 اعلام شده است.

شاغلان در سال 94 را چیزی حدود 21 میلیون و 860 هزار و 836 نفر اعلام شده و  این رقم در ابتدای دولت تدبیر و امید چیزی حدود 22 میلیون و 191 هزار و 144 نفر بوده که نشان از بیکار شدن خالص چیزی حدود 330 هزار نفر در دولت یازدهم دارد.

روند منفی اشتغال در دولت تدبیر و امید

روند منفی اشتغال در دولت تدبیر و امید وضعیت اشتغالزایی در دولت یازدهم چیزی حدود 6/6- درصد بوده درصد است. عدد 6/6- درصد میزان اشتغال خالص در دولت یازدهم است.

با این حال جوکار هم می افزاید: ببینید در بحث اشتغال نمی توانیم بگوییم که هیچ کاری انجام نشده است ولی آنچه که مد نظر بود و آنچه که از دولت انتظار می رود که توجه کند به بحث اشتغال متأسفانه کمتر شد و بیشتر به بحث های حاشیه ای پرداخته شد.  امروز واقعا بعضی از وزارتخانه های ما توجهی به این مطلب ندارند و موضوع را هم به گونه ای می خواهند  حاشیه سازی کنند که مردم  اصل موضوع را فراموش کنند.

گفته می شود در هر ساعت حدود ۱۵۰ نفر به جمعیت بیکاران کشور افزوده می‌شود و این بدان معنا است که اگر بخواهیم بیکاری را به صفر برسانیم حداقل می بایست چیزی حدود 2 برابر این جمعیت تولید کار داشته باشیم و این در حالی است که دولت یاز دهم تنها به وعده و وعید ها بسنده کرده است.

حشمت الله فلاحت پیشه هم در گفتگو با ما  معتقد است؛ وقتی در خانواده ای که دو یا چند فرزند بیکار دارند چطور می توانند مسئله بیکاری را  فراموش کنند. هنوز تحول اساسی در زمینه تولید اشتغال انجام نگرفته است. مهم ترین مشکل اقتصادی ما در جامعه بیکاری است و متأسفانه هنوز این ضعف و مشکل وجود دارد و تا زمانی که اقتصاد از حالت راکد خارج نشود ما همچین مشکلی در جامعه مواجه خواهیم بود.

فلاحت پیشه  تاکید می کند: اینکه ایشان قولی دادند در قالب بیکاری که تا پایان دولتشان به بیکاری پایان دهند و ما امیدواریم که این کار صورت بگیرد.

امیدی که به اجرای برجام گره خورد

بسیاری از کارشناسان بر این باورند که ناکارآمدی تدبیر دولت تدبیر و امید در حل معضل بیکاری امید آنها به برجام  لغو تحریم ها بوده است. دولت یاز دهم کلید همه مشکلات را در اجرای برجام می دانست و همین امر سبب شده است که معضل بیکاری بیش از گذشته گره بخورد.

آقای روحانی در سخنرانی ها خود در شبکه جام جم  در10 خرداد 92 عنوان کرده بود: «ما برای اشتغال یک برنامه جدی خواهیم داشت و من جدی ترین برنامه اقتصادی ام در ماههای اول حل معضل اشتغال است و مخصوصا برای آنهایی که تحصیل کرده دانشگاهها هستند و وقتی این مشکل حل شد خود به خود ما می توانیم دانشجویان تحصیلکرده خارج از کشور را هم به داخل کشور جذب کنیم و استفاده بکنیم.» همچنین وی به تعطیلی کارخانجات و بیکاری کارگران اشاره کرده  گفته بود: «کارگران کارخانه های ما بیکار بودند اما برای کارخانه های چین اشتغال ایجاد کردیم و به دولت سازندگی و اصلاحات ایراد گرفتیم و تهمت زدیم.»

حال باید از مسئولان دولت یازدهم پرسید که وعده و وعیدهایی که برای حل معضل بیکاری از ابتدای سال 92 داده می شد؛ چقدر جامعه عمل به خود پوشانده است؟

 #اقدام­­  و عمل

#کمک  به  دولت

منبع : حامیان ولایت